Tlenek węgla:
- w temperaturze pokojowej jest bezwonny i bezbarwny
- jest trudno rozpuszczalny w wodzie
- nie posiada smaku

- nie sprawia wrażenia duszności
- nie szczypie w oczy
- przy bardzo dużym stężeniu, dochodzącym do około 75-100%, może lekko pachnieć czosnkiem
- ma bardzo wybuchowy charakter
- w powietrzu pali się niebieskim płomieniem
- jest nieco lżejszy od powietrza (jego gęstoœć to 0,967), dlatego łatwo przenika przez ściany, stropy i warstwy ziemi
- w zamkniętych pomieszczeniach gromadzi się głównie pod sufitem
- w wyniku jego spalania powstaje dwutlenek węgla

Najczęstsze przyczyny zatrucia:
- pożary
- wadliwa instalacja grzewcza
- piec (piecyk) gazowy bez przewodu kominowego lub z niedrożnym przewodem kominowym

Proces wchłaniania do organizmu:
Tlenek węgla wchłania się do organizmu podczas oddychania. W momencie, gdy znajdzie się już w naszych płucach, łączy się z hemoglobiną i tworzy z nią tzw. karboksyhemoglobinę (zabarwia skórę na różowo). Powstały związek uniemożliwia zmienionej hemoglobinie na transport tlenu, przez co cały nasz organizm jest mocno niedotleniony. Na skutek działania karboksyhemoglobiny uszkodzeniu ulegają najbardziej wrażliwe na niedotlenienie organy, takie jak, m.in. ośrodkowy układ nerwowy oraz układ naczyniowo-sercowy. Wysiłek fizyczny, wysoka temperatura, a także stres w wielkim stopniu przyczyniają się do jeszcze większego zatrucia organizmu, ponieważ wymuszają u osoby przebywającej w strefie zagrożenia szybszy i głębszy oddech.

Szybkość powstawania szkód w naszym organizmie:
Już po 6-7 minutowym przebywaniu w pomieszczeniu, w którym stężenie tlenku węgla wynosi około 70% występują nieodwracalne zmiany w organizmie, a po 20 minutach następuje śmierć. A co jeżeli ilość czadu w pomieszczeniu zamkniętym będzie jeszcze większa? Już po kilku oddechach możliwy jest natychmiastowy zgon, który nastąpi w wyniku uduszenia i porażenia ośrodków oddychania. Warto również dodać, że osłabienie organizmu i utrata przytomności mogą uniemożliwić nam w takiej sytuacji ucieczkę.

Stężenie karboksyhemoglobiny we krwi i objawy zatrucia:
# 10%-20% - ból głowy, uczucie ucisku w skroniach, rozszerzenie naczyń skórnych
# 20%-30% - ból głowy, uczucie tętnienia w skroniach
# 30%-40% - silny ból głowy, wymioty, nudności, osłabienie, oszołomienie, zapaść
# 40%-50% - silny ból głowy, wymioty, nudności, osłabienie, oszołomienie, zapaść, zaburzenia czynności pracy serca, przyspieszone tętno i oddech
# 50%-60% - zaburzenia czynności pracy serca, przyspieszone tętno i oddech, śpiączka przerywana drgawkami
# 60%-70% - śpiączka przerywana drgawkami, upośledzenie czynności serca i oddychania, możliwa śmierć
# 70%-80% - nikłe tętno, zwolnione oddychanie, porażenie oddychania, śmierć

Jak pomóc poszkodowanemu?
Osobę zatrutą należy jak najszybciej ewakuować z zagrożonej strefy na świeże powietrze, aby tlenek węgla został wydalony z jej organizmu i jak najszybciej wezwać fachową pomoc lekarską.

UWAGA!
Jakoże tlenek węgla dostaję się razem z krwią matki do krwi płodu, może spowodować śmierć dziecka, nawet jeżeli sama matka przeżyje.